miércoles, mayo 30, 2007

Ja queda menys

He llegit per algún lloc això:
Semana 31. El feto puede sonreír y bostezar, pesa aproximadamente 1.8 kilogramos. Practica su reflejo de succionar con su dedo pulgar. La madre puede sentir que se le acaba el aire al subir gradas. Se despierta varias veces en la noche para ir al baño. Comienza a sentir más calor.
Fa uns 39cm de llarg!! i ja té molta força...els seus moviments lluny de fer-me gràcia em molesten perquè són anguniosos i de vegades fan mal. Uy! Jo he dit això?? Noooo que va, que a TOTES les dones del món i al llarg de tota la història de la humanitat els agrada notar el seu fill dintre, per favor quina mena de mare podria ser jo si sentís una cosa diferent a això?!! I ara???

2 comentarios:

Anónimo dijo...

Muy interesante como contrastas lo estamentado y lo percibido. Es curioso como el niño esta destinado a causarte agonia para que no te aferres a esa idea de mantenerlo dentro... a medida que gane fuerza, las patadas serán mas fuertes.

No necesito recordarte que Chuck Norris nació por si mismo de una patada giratoria en salto y que su madre, mientras dormía, ni se enteró, y el niño ya había fregado el liquido amniótico y se había hecho el nudo número 36 del repertorío ninja nobu-e no kamae, cuando despertó a su madre con tostadas y una tarjeta de felicitación labrada en piedra.

Las prácticas de patadas pre-parto son esenciales para la supervivencia en el sistema educativo. - Chuck Norris

Anónimo dijo...

No sé quién eres, pero: ¡qué bueno!

Carme